City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

سهم معلولان از بازار گردشگري ايران چقدر است؟ (1395/06/18)

روز گردشگري براي همه گردشگران معنا دارد غير از گردشگران معلول. آنها حتي نمي‌توانند در روز جهاني جهانگردي با خيالي آسوده به موزه بروند چه برسد به سفر!
سهم معلولان از بازار گردشگري ايران چقدر است؟

به گزارش بزنيم بيرون ،  روز جهاني جهانگردي، روزي که در ايران فقط براي افراد سالم و توانمندي که مي توانند سفر کنند، معنا دارد. روزي براي همه آنهايي که مي توانند از منزل خود خارج شده و به سفر بروند، از سفرهاي نيم روزه و يک روزه تا يک هفته و چند ماهه.

آنهايي که مي‌توانند کوه‌ها را بالا بروند، از صخره ها گذر کنند، وارد غار شوند، بام روستاها و مناطق گردشگري را با طي کردن تپه‌هاي بلند ببيند. چشم دارند تا رنگارنگي طبيعت را ببينند، گوش دارند تا صداي آب و باران و حتي راهنمايي راهنمايان را بشنوند. آسوده مي توانند هر مانعي را رد کنند. در هر هتلي اقامت داشته باشند و به هر کجا که اراده مي کنند، بروند.

اما در ايران روز جهاني گردشگري براي اقليت پر جمعيتي به نام معلولان معنايي ندارد. سفر و گردش آنها محدود است آن هم به اين دليل که ديده نمي‌شوند تا برايشان راه‌ها هموار شود. چه آنهايي که با ويلچر جا به جا مي شوند، چه نابينايان و ناشنوايان و چه معلولان ذهني.

سهم اندک معلولان از گردشگري

مهمترين کاخ موزه‌ها و بناهاي تاريخي ايران براي ورود گردشگران معلول مناسب سازي نشده است، اين افراد بايد خود را به سخت ترين شکل ممکن به بناهاي تاريخي برسانند و از آنجا به بعد با کمک افراد ديگر شايد بتوانند پله ها را طي کنند. به کمک ديگران اطلاعات راهنماي تور را بشوند، به کمک ديگران متوجه اشياي موزه‌اي و ... شوند.

برخي ديگر بايد رنج سفر را به جان بخرند و يا عطايش را به لقايش ببخشند چون اتوبوس ها و فرودگاه و تاکسي هايي ويژه آنها ساخته نشده که هيچ حتي مناسب سازي هم نشده است.

سهم اندک معلولان از گردشگري

گردشگران نابينا در فرودگاه‌ها و يا اماکن عمومي مرتبط با سفر نمي‌توانند متوجه هشدارها شوند چون سيستم آلارمي براي آنها تعبيه نشده است، راهنمايان گردشگري فقط حرف مي‌زنند هيچ وسيله‌اي براي درک اطلاعات آنها ويژه ناشنوايان از اشياي موزه اي آن هم به صورت بريل وجود ندارد. اگر راهنما اطلاعات بيشتري درباره موزه‌ها و يا مناطق طبيعي بدهد ناشنوايان نمي‌شنوند.

نابينايان نيز اگر بشنوند نمي توانند ببينند و بخوانند. آنها که مي توانند بخوانند و بشنوند نمي توانند پله هاي بلند و زياد مراکز تاريخي و گردشگري را طي کنند.

سهم اندک معلولان از گردشگري

کسي متولي گردشگري معلولان نيست. سازمان ميراث فرهنگي در کميته‌هاي برنامه ريزي خود، هيچ جايي را براي معلولان در نظر نگرفته است.

محمد اسماعيل شيخ قرايي مدير عامل انجمن معلولان پارس هم اين مسئله را تاييد مي‌کند. او که به همراه خادم حسيني مبتکر «پاراتور» هستند از اينکه گردشگري براي معلولان تعريف نشده اسـت، دل پردردي دارد و به خبرنگار مهر مي‌گويد: ده درصد هر جامعه‌اي از نظر سازمان ملل داراي جمعيت معلول است. با اين که در ايران آمار دقيقي از تعداد معلولان نيست اما مي توان حدس زد که ايران داراي حدود ۸ تا ۱۰ ميليون معلول است که در ميان آنها معلول جسمي حرکتي و حتي ذهني وجود دارد.

شيخ قرايي و همکارانش در انجمن معلولان پارس تنها به معلولان جسمي و حرکتي خدمات مي دهند و در کنار خدماتشان سعي مي‌کنند آنها را به تورهاي گردشگري ببرند تورهايي که بايد از چند روز قبل چند نفري رفته و شرايط را بررسي کرده باشند.

آنها از سال ۹۲ تا کنون ۱۱ تور گردشگري برگزار کرده‌اند. يکي از اين تورها به سمت زنجان و موزه مردان نمکي بوده است. اين همه راه گروهي از معلولان جسمي و حرکتي راه تهران و زنجان را طي مي کنند براي ديدن جاذبه هاي گردشگري زنجان اما وقتي به موزه مردان نمکي که مهمترين جاذبه زنجان است مي‌رسند، خراب بودن آسانسور باعث مي شود، آنها ناکام مانده و بخشي از اين سفر را از دست بدهند. ديدن ميراث جهاني زنجان يعني گنبد سلطانيه نيز به سختي انجام شد.

سنگ فرش هاي محوطه اين ميراث جهاني راهي براي عبور ويلچر آنها نداشت. تور تهران گردي آنها نيز با مشکلات کمي همراه نبوده است. آنها وقتي به برج طغرل رسيدند، پله هاي اين بنا هيچ رمپي را براي عبور آنها نداشت. همراهان معلولان ويلچر آنان را به سختي از پله ها عبور مي دادند.

سهم اندک معلولان از گردشگري

موزه ملي ايران يکي از مهمترين جاذبه‌هاي تاريخي وگردشگري تهران است که همه گردشگران خارجي حتما بازديد از اين موزه مادر را در برنامه هايشان مي گذارند اما در اين موزه معلولان نمي توانند از پله ها بالا بروند، ناشنوايان نمي‌توانند اطلاعات راهنما را بشنوند.

هنوز موزه مادر جايي براي ورود گردشگران معلول نيست. اين مشکل را بسياري از بناهاي ديدني ديگر نه فقط در تهران بلکه در کشور دارد. آنها حتي در سفرهاي هوايي نيز دچار مشکل هستند. اين درحالي است که دستورالعمل اجرايي حمل و نقل هوايي معلولان و توانخواهان ارديبهشت سال ۹۲ مصوب شد اماسازمان هواپيمايي خود را مسئول اجرايي کردن آن نمي داند.

شيخ قرايي مي‌گويد: در اين دستورالعمل وظايف فرودگاه‌ها در هنگام پذيرش معلولان به تفکيک نوع معلوليت نوشته شده و به تمام فرودگاه‌هاي کشور نيز ابلاغ شده است. حتي اين نکته ذکر شده است که بايد صندلي مخصوص معلولان حرکتي در هواپيماها تعبيه شود. اما اکنون در هيچ هواپيمايي چنين امکاني که وجود ندارد هيچ. جاي مسافران توانخواه را نيز با صندلي پر کرده اند تا مسافر بيشتري در هواپيما بنشيند.

سهم اندک معلولان از گردشگري

هتل‌هاي کشور نيز آن طور که شيخ قرايي مي گويد طبق استاندارد جهاني ساخته نمي شوند. درحالي که در هتلهاي پر ستاره مي بايست اتاق هايي براي معلولان در نظر گرفته شود حتي مشخص شده که در سرويس هاي بهداشتي بايد با عرض ۸۰ سانتي متر در نظر گرفته شود که معلول به راحتي بتواند تردد کند. اما کدام يک از اتاق هتلهاي کشورمان چنين امکاني را به معلولان مي دهد؟

مسلم است که گردشگران معلول نمي خواهند در سفر زحمتي براي ديگران داشته باشند اما بي تدبيري و نداشتن برنامه اي براي سفرهاي آنان باعث شده تا آنها نتوانند از جاذبه هاي گردشگري شهرهاي ايران بهره‌ اي ببرند.

آيا بهتر نيست در روز جهاني گردشگري فکري هم به حال گردشگران معلول شود؟ اين اقدامات هزينه زيادي نخواهد داشت. گذاشتن رمپ با قابليت جابجايي، هيچ اثر تاريخي را خدشه دار نمي‌کند. باز کردن راه‌بند عبور موتورسوارها آن هم براي زماني که معلولان مي‌خواهند تردد کنند، به طور موقت سخت نيست. نوشتن اطلاعات بيشتر براي اشياي موزه‌اي ناشنوايان را محتاج به شنيدن و انتقال اطلاعات راهنمايان موزه‌اي نمي‌کند. نابينايان با استفاده از متون بريل خودشان مي‌توانند اطلاعاتي از جاذبه هاي گردشگري به دست بياورند. بسياري از اين کارها نه هزينه دارد و نه کار غير قابل انجامي است. فقط کمي تدبير مي خواهد.


منبع : خبرگزاري مهر

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها